Actueel
De Trojaanse paarden van het kunst en cultuur beleid
Datum: 24 augustus 2010
Door Delfshavense ondernemer Arjan Scheer:
Stadsbestuurders van Amsterdam tot Almelo, ze willen allemaal een 'creatieve stad'. Maar wat is de visionaire basis van dit streven? Is de 'creatieve stad' niet gedeformeerd tot een marketingmiddel voor een stad die enkel kansen biedt voor een selecte groep? Wordt zo niet de gouden kans niet gemist om een begeesterde stad te maken voor iedereen?
De creatieve stad wordt door stadseconomen gezien als een motor voor de stadseconomie. Gewezen wordt op de toeristische, en soms sociale meerwaarde. Daarbij zouden bestuurders meer ruimte moeten laten voor initiatieven vanuit de kunst en cultuur zelf. Kunst heeft het vermogen om de breukvlakken in de maatschappij bespreekbaar te maken. Het belang van de creatieve stad ligt er in samen cultuur te kunnen scheppen. Dat is meer rendement dan een portemonnee ooit kan bevatten. De producten of diensten die deze cultuur oplevert kun je vervolgens vermarkten, maar dat is niet het startpunt.
Casus Delfshaven, Rotterdam
Rotterdam Delfshaven doet in veel opzichten denken aan het creatieve district rond Brick Lane en Hoxton Square in London. Het gebied heeft een vergelijkbare geschiedenis. Het percentage autochtoon-allochtoon is 38% om 62%. 'Creatieven' kwamen decennia lang af op de relatief lage huurprijzen van de verlaten havenloodsen. Maar de haventerreinen zijn inmiddels omgevormd tot economisch 'succesvolle' stukken stad. Het gevolg is dat de nieuwe incubators elders zoeken naar betaalbare werkruimte. Hier is geen sprake van verwevenheid tussen creatieven en de lokale bevolking. De participatie is nihil. Het succes straalt niet af op een representatief deel van de bevolking. De nieuwe woonwijken, zoals het Lloydkwartier, worden bevolkt door import uit andere delen van de stad. Er ontstaat een enorme barrière tussen de creatieve klasse en de cultuur van de straat. De uitwisseling tussen de noordkant en de zuidkant van de Westzeedijk is minimaal. De nieuwe gebieden worden enclaves zonder verwevenheid met de stad. En Atelier Joep van Lieshout zit achter een keurig hek met naambord op een haventerrein onbereikbaar over het water op een betaalbare volgende pier.
Klik hier voor het volledig artikel van Arjan Scheer.
